Амьдрал гэдэг бол байнгын өөрчлөлт шүү дээ. Манай улсын иргэд одоогоос 30 жилийн өмнө ядуу ч биш баян ч биш жигдхэн дэлхийн хэмжээсээр бол дунджаас арай доогуур амьдардаг байсан тэр үед Улаанбаатарт 1. Утаа, 2. Бөглөрөл (хальтиргаа), 3. Харанхуй, 4. Архидалт, 5. Ядуурал гэсэн асуудлууд худалч хүнд бараг байгаагүй гэж болно. Мэдээж тодорхой хэмжээнд бол утаа бөглөрөл хоёроос бусад нь бол маш бага хэмжээнд байсан. Харин 20 жилийн өмнө архидалт, ядуурал хоёр хосоороо томорсон. Энэ нь нийгмийн өөрчлөлттэй холбоотой зайлшгүй туулах зам болсон. Өөрөөр хэлбэл яахаа мэдэхээ байсан нийгмийн хэсэг бий болсон. Цаашлаад 10 жилийн өмнөөс өмнөх хоёр асуудлаа шийдэж амжаагүй байхад Утаа болон Бөглөрөл гэдэг хоёр асуудал нэмээд ороод ирсэн. Энэ нь шинэ нийгмийн тогтолцоондоо хөлөө олох гэж хувь хүмүүс ч тэр шийнээр бий болсон хувийн хэвшлийнхэн ч тэр төрийн байгууллагууд ч тэр янзан бүрийн вм туршиж байж 1-рт төвлөрч байж тодорхой хэмжээний зах зээлийг бий болгох хэрэгтэйг ойлгосон нь хотын хүн амыг нэмэгдүүлсэн улмаар бага зэрэг хөрөнгөжиж эхэлсэнээр тээврийн хэрэгслийн тоо эрс нэмэгдсэнтэй холбоотой юм. Одоо буюу 2013 онд бол энэ 10 жилийн хугацаанд бий болгосон бага зэргийн хөрөнгө/үүнд байшин барилга, машин техник, үйлдвэр үйлчилгээ орно/ болон туршлагаа ямар ч зохицуулалтгүйгээр зөнгөөр нь хөгжүүлсэн мөн өмнөх 30 жилийн турш байсаар ирсэн дээрх 5 асуудлыг шийдэх гарцыг урьдчилан томъёолоогүй байсныхаа уршгийг үүрч байгаа гэж болох байх. Мэдээж хэрэг өөрсдийн хоол унд, орон байрны хэрэгцээнээс давахаар хөрөнгө мөнгөгүй байсан учраас улс ч тэр үүнийг хийх бололцоо бараг байсангүй. харин 10 жилийн дараа буюу 2023 онд дээрх асуудлуудаас Архидалт Ядуурал хоёроос бусад 3 асуудал бүрэн шийдэгдэнэ. учир нь Монгол улсын төрд хэн байхаас үл хамааран ойрын 30 жил манай улс эргэлт буцалтгүй хөгжих юм. Ингэснээр хамгийн түрүүнд хийх ажил нь Улаанбаатар хотыг барилгажуулна дараа нь нийтийн тээврийг тасархай хөгжүүлнэ. Мөн үүнтэй зэрэгцээд үйлдвэржилт өмнө зүгээс эхлээд хүчтэй өрнөх учраас Улаанбаатар хотыг чиглэсэн төвлөрөл саарах болно. Харин Ядуурал болон архидалт түүний дараагийн 10 жилд харьцангуйгаар буурна. Энэ нь Монголын боловсролын тогтолцооны хөгжил болон иргэдийн орлого нэмэгдэхтэй холбоотой. Дээрх 5 асуудлаас гадна Монгол улсыг хэрсэн 1 асуудал бол авилга хээл хахууль. гэвч энэ асуудал дараагийн 10 жилийн дотор бүрэн алга болохгүй ч тодорхой хэмжээнд хүртлээ цэгцэрнэ. Эцэст нь Улаанбаатар хотын ирээдүйг харахад 10-20 жилийн дараагаас эхлээд Казакстантай адилхан нийслэлээ нүүлгэх тухай асуудал хурцаар тавигдана хэтдээ нүүх ч болов уу. Шалтгаан нь Газарзүйн хувьд илүү үр ашигтай байршилыг сонгох шаардлага гарахаас гадна анхнаасаа хот төлөвлөлт хангалтгүй байсан чигт нь энэ зэрэгт хүргэсэн тул үүн дээр нэмж хотыг томруулахад бүх талаараа асуудалтай үргүй зарпдалтай байх нь ойлгомжтой. Нөгөө талаас Монгол улс нийслэлээ нүүлгээд иргэдийнхээ амьжиргааг дээшлүүлээд дэд бүтэцээ хангалттай хэмжээнд хөгжүүлээд илүү гарахаар орлогыг ойрын жилүүдээс эхлээд олж эхлэх юм. С.Ган-Эрдэнэ бичив

Үнэнийг хэлэхэд, 10 жилийн дараа яг энэ асуудлуудтайгаа өнөө л ядуу орон хэвээрээ байна гэдэгт би эргэлзэхгүй байгаа. Төр засгийн байдлыг хараад л тийм бодол төрдөг. Харин ч утаа, бөглөрөл хоёр нь улам дордсон байх юм байна даа гэж боддог шүү. Метро зөвхөн төв зам дагуу тавигдана. Гэр хорооллыг төвийн шугамд зөвхөн мөнгөтэй айлууд нь л өөрсдөө хөрөнгөө гаргаж холбоно. Харин бид мэтийн бэл бэнчин муутай, бас төв замаас хол амьдардаг айлууд яах вэ? Бидний хувьд юу ч өөрчлөгдөхгүй гэдэг нь мэдээжийн зүйл шүү дээ.

олон тэрбумаар идсэн ,үрсэн мөнгийг олж төлүүлж хотдоо зам барьж өгөөч

МЕТРОГОО ХУРДАН БАРИАЧЭЭ