Хятадын иргэн Ван Минчин охиноо алга болсноос хойш 24 жилийн турш цөхрөлгүй хайсаар, эцэст нь бараг боломжгүй мэт санагдсан гайхамшигтай мэдээг хүлээн авчээ.

Түүний бяцхан охин мянга мянган километрийн цаана, эх орныхоо нөгөө захад амьд сэрүүн байжээ.

1994 оны нэгдүгээр сарын 8-ны өдөр Ван Минчин, эхнэрийн хамт Сычуань мужийн Чэндү хотод жимсний лангуу ажиллуулж байв.

Тэр үед тэдний 4 настай охин Ван Цифэн ойрхон тоглож байсан ч хэсэгхэн хугацаанд хараа алдахад л ор мөргүй алга болжээ. Эцэг эх нь охиныхоо нэрийг дуудаж, хүмүүсээс асууж, өдөржин хайсан ч үр дүнд хүрээгүй аж.

Тэд шөнийн 01:00 цагт гэртээ харихдаа тэдэнд уйлахаас өөр зүйл үлдээгүй байна. Маргааш нь тэд цагдаад хандсан ч энд тэндээс ирсэн бүх мэдээлэл найдвар тасарсаар л байв. Хүүхэд хамгааллын байгууллагууд, сонины зар, алга болсон хүмүүсийн бүртгэл бүгд хоосон.

Ингээд цаг хугацаа өнгөрөх тусам охиноо олох найдвар улам бүр багасжээ.

Хосууд хожим нь дахин нэг охинтой болсон ч, алдсан үрээ хэзээ ч мартсангүй.

Аавд нь охиных нь зураг байгаагүй тул бага охиныхоо зургийг ашиглан, “их адилхан харагддаг” хэмээн Чэндүгийн гудамжаар хүмүүсээс асууж явдаг байв.

Ингээд 2015 онд Хятадад дуудлагын тээврийн үйлчилгээ түгээмэл болох үед Ван Минчин нэгэн шийдвэр гаргажээ.

Тэрээр такси үйлчилгээний компанид жолоочоор орж, олон хүнтэй уулзах боломжийг хайсан байна.

Машиныхаа арын шилэнд охиныхоо зураг, мэдээлэл бүхий том самбар байрлуулж, үйлчлүүлсэн ойролцоогоор 17,000 зорчигчоос “миний охиныг харж байсан уу?” хэмээн асуудаг байжээ.

Ийнхүү түүний зорчигчдын нэг энэ гунигт түүхийг олон нийтийн сүлжээнд хуваалцсанаар, Ван Минчингийн эрэл бүх Хятадад түгэв. Үндэсний сонин, телевизүүд түүнийг урьж ярилцсан бөгөөд тэрээр үүнийг боломж гэж харжээ.

“Одоо миний хамгийн том хүсэл бол нэг өдөр охин маань миний машинд сууж, ‘Аав аа!’ гэж дуудах явдал” хэмээн тэр нулимстай нүдээр ярьсан байдаг.

Түүний түүх олон сая хүний сэтгэлийг хөдөлгөж, Хятадын төв телевизийн хөтлөгч хүртэл үнэт зурагнуудаасаа нэгийг зарж, охиныг нь олоход тусалсан хүнд шагнал өгөх санал гаргаж байв.

Тэрбээр Ван Минчинг “Намайг хүлээж бай” гэдэг нэвтрүүлэгт урьж, олны анхаарлыг бүр ч ихээр татжээ.

Эцэст нь, олон нийтийн энэ хүч асар их нөлөө үзүүлсэн байна. Цагдаагийн зураач охин нь насанд хүрсэн хойно ямар харагдахыг таамагласан хөрөг зурж, цахим орчинд түгээжээ.

Тэр зураг Жилинь мужид амьдардаг Кан Ин гэх эмэгтэйд хүрч, өөртэй нь гайхмаар адилхан байгааг мэдсэн байна.

Кан Ин Ван Минчингтэй холбогдож, ярилцсаны дараа духан дээрх жижиг сорви, уйлах бүртээ дотор нь муухайрдаг зэрэг хачирхалтай ижил шинжүүд байгааг ойлгожээ.

Гэвч Ван Минчин өмнөх олон удаагийн ДНХ шинжилгээнүүд бүтэлгүйтэж байсан тул найдвараа алдаагүй хэвээр байжээ.

2018 оны дөрөвдүгээр сарын 1-ний өдөр 24 жил хүлээсэн гайхалтай мэдээгээ хүлээн авчээ.

ДНХ шинжилгээгээр Кан Ин нь түүний охин Ван Цифэн болох нь батлагдсан байна.

Тэр өдөр охин нь Чэндү хот руу нисэж, жинхэнэ гэр бүлтэйгээ дахин уулзжээ.

“Энэ 24 жилд бид итгэл, урам хугарал, цөхрөлийг бүгдийг нь туулсан.

Одоо л бид дахин уулзах боломжтой боллоо” хэмээн Ван Минчин баяр жаргалтайгаар хэлжээ.

Харин 24 жилийн өмнө яг юу болсон, бяцхан охин яагаад эцэг эхээсээ салж, хэрхэн өөр хотод амьдралын замаа эхлүүлсэн тухай үнэн өнөөдөр ч нууц хэвээр байна.

Гэхдээ нэг л зүйл маргаангүй тодорхой үлдлээ.

Цаг хугацаа хүнийг холдуулдаг боловч харин эцэг эхийн хайрыг бүдгэрүүлж чаддаггүй билээ. Найдвар тасрах шахсан 24 жил, сая сая хүний дунд ганцаараа эрсээр ирсэн нэгэн аавын зүрх охиноо таньж чадсан нь энэ түүхийн хамгийн бодит хариу юм.

Алдсан зүйл эргэж олдож болдгийг, харин хайр хэзээ ч алга болдоггүйг энэ түүх үгээр бус бодит амьдралаар нотолжээ.