Би их сургуулиа төгсөөд хэдхэн жил болж байгаа жирийн л нэг залуу. Амьдралын хатуу хөтүү, гэгээн сайхныг хамт туулна гэж бие биендээ амласан хосын нэг, шинэ айлын тэргүүн. Хувийн компанид ажиллаж эхнэр маань дунд сургуульд багшилдаг төрийн албан хаагч. Өөрийн гэх орон байргүйн зовлонг бусдын адил амсаж, түрээсийн байранд хөлөө жийсэн ч сэтгэлээ хагас жийн амьдардаг нэгэн л дээ. Бэлчээр даган нүүдэг малчид шиг хөлсний байрны талбайн том, төлбөрийн татууг дагаж ойр ойрхон хаашаа л бол хаашаа нүүж амьдардаг бид хоёрын гэрт тавилга гэхээр юм байдаггүй. Үүл шиг хүмүүст нүүхэд амар байдгаас тэр. Олсноо түрээсэндээ өгдөгтэй ч тавилгын асуудал холбоотой. Өнөөгийн олон залуусын өнгө төрх ийм л байна. Сарын түрээс, дээр нь байрны цахилгаан, ус, дулаанын төлбөрөөс “үүрэлцэнэ”. Хөлсөлсөн хүнд нэг л мэдэхэд сар дуусч, байрны эзэн харин өдөр хоногийн удааныг гайхдаг аль алинд нь л хэцүү хорвоо доо. Зургаан хувийн хүүтэй орон сууцны зээлийн сураг дуулдаад удаагүй байна. Анхандаа төдийлөн итгэлтэй биш санагдсансан. Гэтэл Засгийн газар энэ зүг хараа сунган, алгаа нээж, Сангийн яам, Хөгжлийн банкаараа дамжуулан хөрөнгийг нь шийдэхээр болж, ажил эхэлжээ цаана чинь. Төрийн яам нь бодлогоо тодорхойлоод, ажлаа ханцуй шамлан шуурхайлж байгаа сайхан мэдээ хоёр “навч”-ийг минь сэргээж байна. Сайн үг хэлсэн хүний аманд шар тос түрхэе гэж билэгшээдгийн адил сайхан мэдээ үзүүлсэн мэдээллийн хэрэгсэлүүдийг яах ёстой юм бол. Хүний байр хөлсөлж олсон хэдээ “үрж”  байснаас зээлд хамрагдчихаад түүндээ мөнгөө хийгээд байвал өөрийн болгоод үр хүүхэддээ өвлүүлэх нэг сайхан өдөр ирж л таараа. Тэгээд ч сэтгэл амар ташаа тээглүүлж, баяр ёслолоор хамт олон, найз нөхдөө санаа амар гэртээ урьчихна. Хөдөөнөөс ирсэн ах дүүгээ тосож, хадмуудаасаа хөөрхөн “оноо” авна. Өмнөх орон сууцны зээлийн хөтөлбөрөөр олон залуус орон байртай болж, амьдрал нь төвхнөснийг би мэднэ.  “Юугаар ч сольшгүй эрдэнэ...” гэж дуунд гардаг даа. Хүнд биш өөрийнхөө байранд мөнгөө төлж, түүндээ өөрөө тааваар амьдрах  боломж олгож байгаа нь бидэн шиг залууст л жинхэнэ юугаар ч солимгүй зүйл юм шүү дээ. Хэдхэн сарын дараа нэг “сорж” нөгөө нь “соруулдаг” түрээсийн гэрээ маань дуусангуут бид хоёр өөр тийшээ нүүнэ. Өөрийнхөө мөнгийг өөртөө зориулдаг тийм газар руу. Тийшээ их олуулаа, бүр хэдэн мянгаараа явна даа. 100 мянган айлын орон сууцны зээлд хамрагдахад бүх зүйл нээлттэй, шаардлагуудыг нь ч бид хоёр хангаастай. Эхнэр бид хоёрын мөнгөөр сархад зооглон, эхнэртээ гоёдог, машинаа хооллодог байсан түрээсийн байрны эзэн минь баяртай. Та жин их нэмсэн шүү. Хэт таргалах нь өвчин үүсэхийн цондон гэнэлээ. Бид хоёр таны төлөө биш өөрсдийнхөө байрны төлөө ажиллахаар явлаа, Биеэ бодоорой. Б.Саруул