Үрдээ зориулав...
Алагхан үр минь ээ, чи минь яасан ч хөөрхөн юм бэ. Хэвлийгээс минь унаж, хорвоо дэлхийд ирснээ зарлан часхийн уйлахад нь л эх хүний л мэдэрч чадах, үгээр хэлэмгүй тэр их хайрыг мэдэрч билээ. Амьсгалаар минь амьсгалж, биеэс минь биеэ бүтээн, хэвлий дотор минь томорсоор, нэг л өдөр хүйсний минь цаанаас хөнгөхөөн өшиглөж, “Би байна шүү” хэмээн тунхагласан. Тэгэхэд л ээж нь энэ хорвоод яах гэж ирснээ, юуны төлөө амьдрахаа ойлгосон юм.



















